Alexandros Katsampekis

  Όταν ξεκίνησα με το  δικτυακό μάρκετινγκ,  από τα πρώτα πράγματα που είχα μάθει ηταν  ότι θα πρέπει να χαίρομαι για κάθε όχι.  Γιατί κάθε "όχι" σε φέρνει ποιο κοντά σε ένα "ναι". Αυτό είναι αλήθεια. Και σε αυτόν τον κλάδο υπάρχει μία στατιστική. Όμως για να είμαστε ειλικρινης. Κάνεις δεν έχει όρεξη να ακούει συνεχώς πολλά όχι. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα αν σκεφτείς κάνεις ότι οι περισσότεροι τα "όχι" τα  παίρνουν προσωπικά, καθώς συνδέουν το κάθε "όχι" με άρνηση προς τους ίδιους και όχι με άρνηση προς την πρόταση που τους απευθύνεται. Αποτέλεσμα, να μειώνεται η αυτοπεποίθηση τους και να δίνουν στο "όχι" μεγαλύτερη σημασία από ότι του αξίζει. Πέρασε πολύς καιρός μέχρι αυτό να το συνειδητοποιήσω. Στην αρχή κάθε "όχι" ήταν μια προσωπική ηττα. Με στεναχωρουσε και πολλές φορές με εξοργιζε. Τα έβαζα με τους υποψηφιους, που τις περισσότερες φορές ήταν φίλοι με αποτέλεσμα να μην τους μιλάω για πολύ καιρό. Τώρα που...

Στον κόσμο των επιχειρήσεων και κατά συνέπεια και στην δραστηριότητα μας, οι ιστορίες αποτυχίας είναι κατά πολύ περισσότερες από της επιτυχίας. Πολλοί δικτυωτές μάλιστα στην προσπάθεια τους ατσαλώσουν  τον χαρακτήρα των συνεργατών τους λειτουργούν με την λογική ότι "η αποτυχία οδηγεί στην επιτυχία" και το μήνυμα που περνάνε στον συνεργάτη τους είναι " φρόντισε να αποτυγχάνεις νωρίς και συχνά", γιατί " μέσα από τα λάθη μαθαίνεις". Μα, από τα λάθη το μόνο που μπορεί να μάθει κανείς είναι " τι να μην ξανακάνει", εξακολουθεί όμως να μην ξέρει τι πρέπει να κάνει. Η αποτυχία με άλλα λογια έχει γίνει κάτι σαν υποχρεωτική τελετή μύησης στον χώρο της δικτύωσης. Σας έχω όμως ευχάριστα νέα. Η τελετή αυτή μύησης αντίθετα από την κοινή πεποίθηση, δεν είναι υποχρεωτική. Οι αποτυχίες των άλλων είναι αυτό: οι αποτυχίες των άλλων. Αν οι άλλοι δεν μπορούν να πουλήσουν το προϊόν τους αυτό δεν έχει σχέση με εσάς. Όπως δεν έχει σχέση με εσάς αν οι άλλοι δ...

Ας μιλήσουμε με νούμερα. Το 90% των ανθρώπων που ασχολείται με την Essens δεν πετυχαίνει. Ένα μόνο 10% καταφέρνει να εξασφαλίσει σημαντικά εισοδήματα ,ενώ οι περισσότεροι συνεχίζουν σαν απλοί καταναλωτές ή τα παρατάνε τελείως Αυτό, αν και για πολλούς θα ήταν απογοητευτικό για εμένα προσωπικά δεν είναι. Ένας μύθος που υπάρχει στο δικτυακό και κατά επέκταση στην Essens λέει ότι "Κάνει για όλους". Αυτό λοιπόν και βάση αριθμών δεν ισχύει. Το σωστό είναι : η "Essens είναι ανοικτή για ολους" δεν κάνει για όλους. Μα, άμα έκανε για όλους δεν θα είχε τον χαρακτηρα επιχειρηματικής ευκαιρίας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην Essens πριν γίνεις πετυχημένος πρέπει πρώτα να γίνεις επιχειρηματίας και ευτυχώς η δυστυχώς δεν είναι για όλους. Φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο στην Εssens, ισχύει παντου στην ελεύθερη οικονομια. Αυτά είναι και τα ποσοστά επιτυχίας στην αγορά γενικότερα.  Το τελευταίο πράγμα που ευθύνεται για τα παραπανω νουμερα είναι η φύση της δουλειάς και η ε...

Ποτέ δεν περίμενα ότι  μια τόσο μικρή κασετίνα με αρώματα θα μπορούσε να επιδράσει τόσο στην ζωή μου. 7 χρόνια πριν ξεκίνησε ένα υπέροχο ταξίδι που διαρκεί ακόμα και σήμερα. Δυναμικοί συνεργάτες , νέοι φίλοι, νέοι τόποι , χαρες, συγκινήσεις, δράση, δημιουργία μου γέμισαν πραγματικά την ζωή και έδωσαν προοπτική στην καθημερινότητα μου.  Είναι πολύ ωραίο να ξυπνάς το πρωί πιο "σοφός" από τις χθεσινές σου συναντήσεις και γεμάτος ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Γιατί αυτό που κάνει αυτή την δραστηριότητα μοναδική δεν είναι τα χρήματα αλλά η προοπτική που δίνει στην ζωή σου. Και όλα αυτά τα ένιωσα μέσα σε περιόδους δύσκολες όπως η οικονομική κρίση που βιώσαμε και τελευταια με το lock down. Το ωραίο ήταν ότι όσο πιο πολύ δυσκόλευαν οι συνθήκες, τόσο πιο γοητευτική παρουσιαζόταν η ευκαιρία της essens. Σήμερα, νοιωθω πιο έτοιμος και πιο δυνατός  από ποτέ.  Ας κάνουμε μαζί το επόμενο "πρώτο" βήμα , να κατακτήσουμε νέες κορυφές. Το οφείλουμε στα παιδια μας, στις ο...

Κεντρική ψαραγορά. Τετάρτη μεσημέρι. Κάτι σαν ανατολίτικο παζάρι. Χάνομαι στις μυρωδιές και στις φωνές. Περπατάω και χαζεύω. Με έχουν πάρει είδηση οι ψαράδες και δεν μου κολλάνε. Ξαφνικά σταματάω σε ένα ψαράδικο, χωρίς να ξέρω γιατί. Αφού είναι όλα τα ίδια, αναρωτιέμαι. Και όμως, αυτό διαφέρει. Κοντοστέκομαι και παρατηρώ. Προσπαθώ να βρω μία μία τις διαφορές, όπως κάναμε μικροί. Πρώτη διαφορά: τα ψάρια είναι σε ακριβή παράταξη. Δεύτερη διαφορά: ο πάγος λες και είναι πιο φρέσκος, πιο λευκός, σαν φρεσκοστρωμένο κρεβάτι. Τρίτη διαφορά: το μαγαζί τρίζει από καθαριότητα. Θα μπορούσε εύκολα να είναι φαρμακείο. Τέταρτη διαφορά: ο κόσμος που δουλεύει εδώ δεν κάθεται. Κινείται. Κάνει κάτι συνέχεια. Και χαμογελάει.  Κι εκεί που νιώθω ότι τελείωσα με το κουίζ, αντικρίζω και την υπεύθυνη του καταστήματος. Μια κυρία γύρω στα 40. Στέκεται στη μέση του μαγαζιού. Όρθια, δεν κρέμεται. Φοράει μια κολαρισμένη πεντακάθαρη στολή, σαν να την έβαλε μόλις, κι ας είναι μεσημέρι. Οι γαλότσες της...