Ο εμπνευσμένος λόγος ενός ανθρώπου που με το χιούμορ του δίνει κουράγιο αλλά ταυτόχρονα λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Ενός απρόσμενου μωρού με εξίσου απρόσμενη ζωή
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πρόβλημα με το ποιοι είναι. Έχουν πρόβλημα με το ότι δεν τολμούν να το πουν. Δεν μιλάνε για τη διαδρομή τους, όχι επειδή είναι λάθος ή ανεπαρκής, αλλά επειδή φοβούνται την έκθεση ή υποτιμούν τη σημασία της. Έτσι, η ιστορία τους μένει κλειδωμένη. Και μαζί της μένει κλειδωμένη και η σύνδεση με τους άλλους. Όταν κάποιος έρχεται σε επαφή μαζί σου, είτε για ένα προϊόν είτε για μια δουλειά, δεν ψάχνει τελειότητα. Ψάχνει αναγνώριση. Θέλει να δει τον εαυτό του κάπου μέσα σε αυτά που θα ακούσει. Αν αυτό δεν συμβεί, καμία πληροφορία και κανένα πλάνο δεν αρκούν. Υπάρχει ένα προϊόν για κάθε άνθρωπο που τον περιμένει. Όχι γιατί όλοι θέλουν κάτι, αλλά γιατί όλοι έχουν μια ανάγκη που δεν εκφράζουν εύκολα. Η δική μας δουλειά δεν είναι να μιλήσουμε πρώτοι. Είναι να καταλάβουμε ποια ανάγκη κρύβεται και να τη συναντήσουμε στο σωστό σημείο . Το ίδιο ισχύει και για τη δουλειά. Κανείς δεν ξεκινά επειδή του παρουσίασες μια ευκαιρία. Ξεκινά επειδή ένιωσε ...
Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε ότι θέλουν αλλαγή. Καλύτερη δουλειά, περισσότερο χρόνο, λιγότερο άγχος, περισσότερη αξιοπρέπεια στην καθημερινότητα. Παρ’ όλα αυτά, όταν εμφανίζεται μια πραγματική ευκαιρία, οι περισσότεροι δεν κάνουν τίποτα. Όχι επειδή δεν την είδαν, αλλά επειδή η αλλαγή τρομάζει περισσότερο από την ίδια την κατάσταση που τους πιέζει. Ο βασικός λόγος είναι ο φόβος της απώλειας. Ακόμα και μια ζωή που δεν μας ικανοποιεί είναι γνώριμη. Ξέρουμε πώς πονάει, ξέρουμε τα όριά της, ξέρουμε τι να περιμένουμε. Η αλλαγή όμως σημαίνει άγνωστο. Σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να εκτεθούμε, να δοκιμάσουμε, να αποτύχουμε, να ακούσουμε σχόλια. Για πολλούς ανθρώπους αυτό το ρίσκο μοιάζει μεγαλύτερο από το να συνεχίσουν σε κάτι που ήδη τους κουράζει. Ένας δεύτερος λόγος είναι οι πεποιθήσεις που κουβαλάμε . Φράσεις όπως «αυτά δεν είναι για μένα», «δεν έχω τις ικανότητες», «είμαι μεγάλος για αλλαγές» ή «όλοι τα ίδια λένε» λειτουργούν σαν εσωτερικά φρένα. Δεν βασίζονται πάντα στην πρα...
Δεν πουλάω προϊόντα . Και αν αυτό σε μπερδεύει, είναι γιατί έχουμε μάθει να κοιτάμε πάντα το λάθος σημείο. Έχουμε μάθει να πιστεύουμε ότι η αγορά αφορά αντικείμενα, τιμές και προσφορές, ενώ στην πραγματικότητα αφορά κάτι πολύ πιο προσωπικό. Την ανάγκη να αλλάξει κάτι μέσα μας ή γύρω μας, όταν αυτό που ζούμε δεν μας χωράει πια. Οι άνθρωποι δεν ξυπνούν ένα πρωί και λένε «θέλω ένα άρωμα» ή «χρειάζομαι ένα συμπλήρωμα». Ξυπνούν με ένα συναίσθημα. Θέλω να νιώθω καλύτερα. Θέλω να με βλέπουν αλλιώς. Θέλω περισσότερη ενέργεια, περισσότερη αυτοπεποίθηση, περισσότερη ζωή. Το προϊόν απλώς γίνεται η αφορμή. Η πραγματική αγορά είναι η αλλαγή. Αν το καλοσκεφτείς, κανείς δεν αγοράζει μόνο αυτό που φαίνεται. Αγοράζει αυτό που ελπίζει ότι θα αλλάξει μετά. Ένα άρωμα δεν είναι μυρωδιά. Είναι εικόνα. Είναι παρουσία. Είναι το πώς νιώθεις όταν περνάς δίπλα από κάποιον και γυρίζει να σε κοιτάξει. Ένα προϊόν ευεξίας δεν είναι φόρμουλα. Είναι η ανάγκη να σηκωθείς το πρωί με λιγότερη κούραση και περι...
Comments
Post a Comment